Architektura romańska

Przez wieki tworzenie nowych budowli nabierało wciąż nowego znaczenia. Architektura zmieniała się wraz z nowymi pomysłami jej twórców. W różnych okresach wykształciły się różne jej nurty. A jednym z nich była architektura romańska.

Architektura zwana dzisiaj romańską kształtowała się na przestrzeni między X a XIII wiekiem. Co ją charakteryzowało? Przede wszystkim addycyjność brył oraz separatyzm wnętrz. Pierwsze zjawisko, czyli addycyjność oznaczało tworzenie projektu budynku z prostych geometrycznych brył, które tak były ze sobą łączone, że każda była wyraźnie zarysowana. Nie było mowy o płynnych przejściach między nimi. Każda musiała być wyraziście zaznaczona i posiadać własny dach. Jeśli chodzi o separatyzm wnętrz, ten wyrażał się oddzieleniem poszczególnych przestrzeni różnicami w wysokościach, a także łukami, czy kolumnami. Każda przestrzeń wnętrza była jakby samodzielnym bytem, niepowiązanym z pozostałymi, nie będącym z nimi całością. Każda była czymś samodzielnym, choć elementy dekoracyjne były podobne.